Ik heb een vraag over geefgeld…

Van Yvonne Gerner:

 

Ik heb een vraag over geefgeld. Geefgeld werkt als het vrij is.

Het schenkgeld van het postkoloniale tijdperk aan Afrika was niet vrij, maar gebonden aan voorwaarden van de gever. Het veranderde in het tegenbeeld van waar het voor nodig was. Dat heeft de huidige situatie in West Afrika mede veroorzaakt.

Mijn vraag: Geefgeld heeft wel een voorwaarde… er moet een relatie zijn, een wederkerigheid. Of niet?

 

Yvonne is oprichtster en chef de bureau van Stichting Rondom Baba.

 

 

Vraag van Jennifer hierbij aansluitend:

Beïnvloedt vrij schenkgeld niet sowieso je handelen, alleen al de stap om schenkgeld te zoeken en vervolgens te ontvangen? Bestaat er wel zoiets als “vrij” schenkgeld? Heeft geld niet altijd een “kleur” die op één of andere wijze doorwerkt in een initiatief?

Eén reactie

  1. Deze vraag lezende realiseer ik me dat wat wij geefgeld noemen dat bijna nooit geefgeld is. Geven vraagt om vrij te mogen ontvangen. Ontvangen vraagt om vrij te kunnen geven. Als ik denk aan geefgeld zoals we het noemen in de vorm zoals fondsen dat doen, dan is het feitelijk een soort van “koop”. Een fonds of subsidie heeft een doel, een initiatief draagt daaraan bij. Bijna altijd met voorwaarden van een fonds of subsidiegever. Vrij geven, is als je niet vastlegt hoe het geld besteed dient te worden, zonder voorwaarden, je laat de ontvanger vrij in vertrouwen. Bijvoorbeeld wat Collectief Kapitaal doet komt in de richting. Of als ik tien euro geef aan iemand willekeurig op straat en zeg hier, dit is voor jou. Daarmee wil ik niet zeggen dat het geld van fondsen niet nodig is, maar ik breek een lans om (1) meer in vrijheid te durven geven, (en ontvangen) en (2) de realisatie dat geld van fondsen en subsidies een “handel”transactie is waar beide partijen iets aan hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *